احكام عروسي

مراسم عروسی

  یکی از مجالس سرور، «مراسم جشن عروسی» است. به نظر می‌رسد احکامی‌ در این زمینه قابل طرح و یادآوری است که به لطف خداوند آن‌ها را در ضمن نکاتی ذکر می‌نماییم:  

 


 

    یکی از مجالس سرور، «مراسم جشن عروسی» است. به نظر می‌رسد احکامی‌ در این زمینه قابل طرح و یادآوری است که به لطف خداوند آن‌ها را در ضمن نکاتی ذکر می‌نماییم:

 

نکته اول، مراسم بله برون

در مراسم بله برون که برای برخی توافقات و نیز برای «نشان‌گذاشتن‌« برگزار می‌گردد، باید به دو مطلب توجه شود:

 1ـ مهریه و نیز شرایط ضمن عقد به‌طور کامل مشخص گردد تا در آینده سوءتفاهم به وجود نیاید و خدای ناخواسته در آینده اختلافی واقع نشود.

2- نباید داماد نزد عروس حاضر شده انگشتر را در انگشت وی قرار دهد؛ زیرا این دو هنوز باهم نامحرم هستند. بلکه نشان‌گذاری و انگشتر به‌دست عروس قرار دادن باید از جانب یکی از خانم‌ها یا یکی از محارم عروس صورت گیرد، نه از جانب داماد و یا هر نامحرم دیگر.

 

نکته دوم، تنها سبب محرمیت

توجه داشته باشیم که آن‌چه سبب حلال شدن زن و مرد بر یکدیگر می‌شود، فقط عقد شرعی است. مقصود از عقد شرعی، صیغه خاص عربی (جمله انکحت و مانند آن‌که باید با تمام شرایط و نیز همراه قبلت باشد) است که باید به‌طور صحیح خوانده شود. بنابراین، خواستگاری کردن، ثبت محضری، قرار ازدواج گذاشتن، شیرینی خوردن، نشان‌گذاشتن، صحبت‌های مقدماتی عروس و داماد برای آشنایی بیشتر خانواده عروس و داماد، راضی بودن دختر و پسر، این موارد سبب محرمیت نمی‌شود.

تنها سبب محرمیت، اجرای صیغه عقد شرعی بین زوجین است، اعم از این‌که خودشان بالمباشرة صیغه عقد را بخوانند یا وکیل آن‌ها.

 

نکته سوم، حفظ احترام ایام حزن ائمه(ع)

نکته دیگری که لازم است در مورد مجالس جشن عروسی توجه شود، برگزار نشدن این مراسم در ایام حزن پیامبر اکرم(ص) و اهل‌بیت(ع) می‌باشد؛ بر این اساس، مناسب است پیش‌بینی روزی که قرار است مجلس جشن برگزار شود صورت گیرد تا مجلس سرور در ایام شهادت یا سوگ رسول‌خدا(ص) و خاندان آن‌حضرت(ع) واقع نشود.

امیرالمؤمنین علی(ع) فرمودند: خداوند توجهی به زمین نمود، آن‌گاه ما را برگزید و نیز شیعیان ما که ما را یاری می‌کنند، آنان در خوشحالی ما خوشحال می‌باشند و در حزن ما اندوهناک؛ آن‌ها اموال و جان‌های خود را در راه ما بذل می‌نمایند، ایشان از ما و ما از ایشان هستیم. (بحارالانوار/۴۴/287)

 

[ شنبه سی ام خرداد 1394 ] [ 14:47 ] [ سادات موسوی ]

احكام

  • يکشنبه 27/2/1394
  • تاريخ :

علت حلال یا حرام بودن ژله

ژله
ژله ی خوراکی دارای انواعی است که بعضی از آنها حلال و بعضی دیگر حرام است و حلال بودن یا حرام بودن آن، تابع حلال و حرام بودن مواد اولیه ای است که ژله از آن تهیه می شود. اگر در تهیه ی ژله از مواد گیاهی استفاده شده باشد، همه ی انواع آن (داخلی و خارجی) حلال و خوردن آن جایز است ولی اگر در تهیه ی ژله، از اعضای بدن حیوانات استفاده شده باشد، اگر آن حیوان حلال گوشت بوده و ذبح شرعی شده است، ژله‌‌ای که از اجزای آن تهیه شده، حلال است و در غیر این صورت، اگر در هنگام تبدیل به ژله در آن تحول ماهوی رخ دهد، حلال خواهد بود و الا حرام می باشد. پس علت حرمت بعضی از انواع ژله ها حرمت مواد اولیه‌ی آنها و عدم تحول ماهوی آنها  می باشد.

[ سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1394 ] [ 8:51 ] [ سادات موسوی ]

احكام

http://hw12.asset.lenzor.com/lp/7633111-4986-l.jpg

[ شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1394 ] [ 18:26 ] [ سادات موسوی ]

قنوت

در مورد قنوت (دعاي دست) به چند نکته توجه کنيم:

اول- قنوت در همه نمازها مستحب است، چه نمازهاي واجب و چه نمازهاي مستحب. به‌جز نماز عيد فطر و قربان که قنوت‌هاي نُه‌گانه در آن دو الزامي است.

دوم: در قنوت هر دعايي خوانده شود، ‌اشکال ندارد. ولي سفارش شده کلمات فرج (لاالهالاالله الحليم الکريم لااله‌‌الاالله العليالعظيم سبحانالله ربّالسمواتالسبع و ربّالارضينالسبع و ما فيهنّ و ما بينهنّ و ربّالعرشالعظيم والحمدلله ربّالعالمين...) و نيز دعاهاي قرآني مانند ربنا آتنا في‌الدنيا حسنة و في‌الآخرة حسنة و قنا عذاب‌النار ... خوانده شود.

سوم- چنان‌چه قنوت فراموش شود، انجام آن پس‌از رکوع اشکال ندارد.

چهارم- کيفيت قنوت‌گرفتن به اين است که دست‌ها جلوي صورت و کف دست‌ها به طرف آسمان باشد.

سؤال: خواندن دعا به زبان غيرعربي در قنوت چه حکمي دارد؟

جواب: بيشتر فقها جايز مي‌دانند، ولي مسئله اتفاقي نيست و بايد به رساله فقها مراجعه شود.

تنظيم: حجةالاسلام والمسلمين سيدجعفر رباني

[ سه شنبه هفتم بهمن 1393 ] [ 11:12 ] [ سادات موسوی ]

نذر

مجالس نذر

اگر مجلسی برای یکی از معصومین(ع) سال‌های متمادی ادامه داشته و اطعام خاصی در آن انجام می‌شده است، آیا تغییر در مکان و زمان و اطعام آن جایز است؟ پاسخ این مسأله دارای سه صورت می‌باشد:صورت اول: این‌که آن اطعام، متعلق نذر شرعی قرار نگرفته و...


 


 

اگر مجلسی برای یکی از معصومین(ع) سالهای متمادی ادامه داشته و اطعام خاصی در آن انجام میشده است، آیا تغییر در مکان و زمان و اطعام آن جایز است؟

پاسخ این مسأله دارای سه صورت میباشد:

صورت اول: اینکه آن اطعام، متعلق نذر شرعی قرار نگرفته و از درآمد وقف خاصی نبوده است، در این صورت تغییر و حتی ترک برگزاری مجلس و اطعام آن مطلقاً اشکال ندارد.

صورت دوم: این است که برگزاری مجلس یا اطعام در آن، متعلق نذر شرعی قرار گرفته است در این صورت تغییر و عدمتغییر، تابع اطلاق و تقیید در نذر است. فرض کنیم چنین نذر شده: برای خدا بر من است که در شب عاشورا در فلان مسجد مجلس عزا اقامه کنم و فلان غذا را اطعام نمایم. در این صورت تغییر جایز نیست و چنانچه از روی اختیار تغییر دهد، کفاره تعلق خواهد گرفت.

برای نمونه به چند مثالی که فقها در رسالههای عملیه خود ذکر فرمودهاند و شاهد ما بر عدم جواز تغییر منذور است اشاره مینماییم:

الف) اگر نذر کند روز معینی را روزه بگیرد، باید همان روز را روزه بگیرد و نمیتواند در آن روز مسافرت کند. (توضیحالمسایل محشی/2/616)

ب) اگر نذر کند که به فقیر معینی صدقه بدهد، نمیتواند آنرا به فقیر دیگر بدهد و اگر آن فقیر بمیرد، بنابر احتیاط باید به ورثه او بدهد.

ج) اگر نذر کند که به زیارت یکی از امامان(ع) مثلاً به زیارت حضرت اباعبدالله(ع) مشرف شود، چنانچه به زیارت امام دیگر برود کافی نیست و اگر بهواسطه عذری نتواند آن امام(ع) را زیارت کند، چیزی بر او واجب نیست. (توضیحالمسایل محشی/2/618)

د) اگر نذر کند که روز اول ماه صدقه بدهد، یا روزه بگیرد، یا نماز اول ماه بخواند چنانچه قبل از آن روز یا بعد از آن بهجا آورد کفایت نمیکند. و نیز اگر نذر کند که وقتی مریض او خوب شد صدقه بدهد، چنانچه پیش از آنکه خوب شود صدقه را بدهد کافی نیست. (توضیحالمسایل محشی/2/614)

برای هر امر راجحی صیغه نذر شرعی خوانده شود سه ویژگی در آن بهوجود میآید:

1ـ واجبالوفا خواهد بود 2ـ قابل تغییر نیست

3ـ شکستن آن کفاره دارد.

صورت سوم: این است که برگزاری مجلس و اطعام در آن، از محل وقف است، در این صورت در اطلاق و تقییدات باید پیرو وقفنامه و کلام واقف باشند.

سؤال: آیا عهد و قسم نیز حکم نذر را دارند؟

جواب: عهد و قسم، در وجوب عمل و لزوم تبعیت از اطلاق و تقیید در آن دو، مانند نذر هستند ولی در مقدار کفاره این دو اختلاف است.

تهیه و تنظیم: حجةالاسلام والمسلمین سیدجعفر ربانی

[ شنبه بیستم دی 1393 ] [ 11:27 ] [ سادات موسوی ]

نذر

نذر و اطعام

 

 


اگر اطعام، مورد نذر برای شرکتکنندگان در مجلس خاصی باشد، و آیا کسانی که در آن مجلس شرکت نکردهاند میتوانند غذا را دریافت نمایند؟

پاسخ: این مسأله دارای دو قسم است:

الف) نذر جاری شده مقید به «حضور» بوده است، بدین صورت که نذر شده غذا بین افرادی که در مجلس شرکت میکنند و از مواعظ یا عزاداری استفاده مینمایند توزیع شود، در این صورت کسانی که در آن مجلس شرکت نکردهاند نمیتوانند آن غذا را دریافت کنند و حتی خود صاحب مجلس نمیتواند غذا را به دیگران بدهد، زیرا او مکلف است به نذر خود عمل کند.

ب) نذر جاری شده مقید به «حضور» نبوده است، بدین صورت که نذر شده بهنام یکی از معصومین(ع)  غذا یا خوراکی و نوشیدنی توزیع شود، اعم از اینکه کسی در آن مجلس حضور پیدا کند یا نه؛ در این صورت کسانی که در مجلس شرکت نکردهاند هم میتوانند طعام را دریافت نمایند.

سؤال: چنانچه اطعام، از محل درآمد موقوفات باشد، حکم چیست؟

پاسخ: باید در اطلاق و تقیید، تابع وقفنامه یا سخن واقف باشند.

تهیه و تنظیم: حجةالاسلام والمسلمین سیدجعفر ربانی

[ پنج شنبه هجدهم دی 1393 ] [ 15:6 ] [ سادات موسوی ]

نذر

وجوه مازاد

 


گاهی هزینه در نظر گرفته شده برای اطعام در مجالس معصومین(ع)، زیاد میآید، این پول را چه باید کرد؟

پاسخ این مسأله اقسامی دارد.

قسم اول، اینکه پول مازاد، ملک شخصی است بدون اینکه نذر شرعی بر آن تعلق گرفته باشد، در این صورت مقدار زیاد آمده مانند اصل غذا، مال صاحب غذا است و تصرف دیگران در آن حرام است، مگر با اجازه صاحب مال باشد.

قسم دوم، اینکه اموال مازاد، ملک شخصی میباشد، ولی نذر شرعی بر آن تعلق گرفته است که در مجلس یکی از معصومین(ع) مصرف شود، در اینصورت چنانچه اطعامهای بعدی که متعلق همان نذر باشد وجود دارد، باید در آنها صرف گردد و در غیر اینصورت باید از مراجع تقلید استفتاء شود، چرا که مسأله محل بحث است.

قسم سوم، این است که بودجه زیاد آمده، ملک شخصی نبوده بلکه از محل کمکهای مردمی فراهم شده، در اینصورت اموال مازاد مال مردم است که یا باید به هدیهکنندگان و صاحبان آنها برگردانده شود و یا با اجازه خود صاحبان، در کارهای دیگر مصرف گردد، و اگر معلوم نیست که هدیهکنندگان چه اشخاصی هستند، آن اموال و پولها مجهولالمالک به شمار میرود و باید از مراجع تقلید در این زمینه کسب تکلیف نمود، چرا که آنان بر اموال مجهولالمالک ولایت دارند.

سؤال: چنانچه پول زیاد آمده، از محل هدایای مردمی باشد، آیا میتوان آنرا بهعنوان کفاره به فقیر پرداخت نمود؟

جواب: خیر. حساب هدایایی که برای مجالس معصومین(ع) پرداخت میشود، از کفارات جدا است.

تهیه و تنظیم: حجةالاسلام والمسلمین سیدجعفر ربانی

[ پنج شنبه هجدهم دی 1393 ] [ 15:4 ] [ سادات موسوی ]

نذر

تصرف در نذر

 


کسی که در مجالس معصومین(ع) اطعام مینماید، آیا میتواند مقداری از مواد غذایی تهیه شده برای آن مراسم را برای خود بردارد و استفاده شخصی نماید؟

این مسأله دارای سه قسم است:

قسم اول: این است که نذری برای اطعام صورت نگرفته، در این مورد، تصرف شخصی اشکال ندارد. اعم از اینکه مقدار برداشته شده را، بعداً جایگزین کند یا نه.

قسم دوم: این است که برای اطعام، نذر صورت گرفته است ولی نذر بهطور «کلی» است، مثل اینکه نذر کرده صد کیلو برنج در مجلس حضرت زهرا(س) طبخ شود، در اینصورت نیز تصرف شخصی در آن مواد غذایی اشکال ندارد، ولی هرچه را برداشته است باید برگرداند، مثلاً اگر ده کیلو برنج را از آن صد کیلو برای خود برداشته است، بعداً باید همان مقدار را جایگزین کند تا به نذر خود (مقدار صد کیلو) وفا نموده باشد.

قسم سوم: این است که نذر تعلق بر «عین» گرفته است، در این صورت تصرف شخصی حرام است. مثلاً نذر کرده گوسفند خاصی را در مجلس عزای سیدالشهدا(ع) مصرف نماید، باید تمام آنرا برای مجلس عزای آنحضرت به کار ببرد، حتی پوست آن حیوان لازم است فروخته شده و در مجلس امام حسین(ع) مصرف گردد، بنابراین نذرکننده نمیتواند دل یا جگر یا بعضی قسمتهای دیگر آنرا برای خود بردارد، مگر آنکه در هنگام نذر استثنا کرده باشد.

این تصریح فقها است که فرمودهاند: گوسفندی را که برای صدقه، یا برای یکی از امامان(ع) نذر کردهاند، پشم آن و مقداری که چاق میشود جزء نذر است و اگر پیش از آنکه به مصرف نذر برسد شیر بدهد، یا بچه بیاورد باید به مصرف نذر برسانند.

تهیه و تنظیم: حجةالاسلام والمسلمین سیدجعفر ربانی

 

 

[ پنج شنبه هجدهم دی 1393 ] [ 15:2 ] [ سادات موسوی ]